‘Vechten tegen de realiteit verlies je altijd’ – met andere woorden: het heeft geen zin om je druk te maken over dingen waar je geen invloed op hebt.

Kiezen voor de zorg

‘Rond mijn zestiende wist ik echt niet wat ik wilde worden. Na heel veel dingen weggestreept te hebben bleef de zorg nog over als optie. Ik wist toen niet echt goed waar ik voor koos, maar had al snel door dat het een goede keuze was. Dat heb ik ook zeker te danken aan mijn moeder, zij heeft me gestimuleerd om de zorg in te gaan. Ik werk nu alweer twintig jaar op dezelfde afdeling: mediumcare neurologie/neurochirurgie van het UMCU. Op onze mediumcare is er plaats voor acht patiënten. De patiënten die ik verzorg op de mediumcare zijn vaak instabiel, zorgzwaar en hoogcomplex. Hersenbloedingen, herseninfarcten, hersentumoren, (neuro)trauma’s, epilepsie, dwarsleasie zijn voorbeelden van ziektebeelden die we vaak tegenkomen. Hoe hoogcomplex de zorg ook is die ik verleen aan patiënten, toch krijg ik de meeste energie en voldoening van de persoonlijke verzorging. Zodat familieleden door alle slangetjes, draadjes en apparatuur heen hun geliefde blijven zien. Ik vind het belangrijk om zo snel mogelijk de patiënt hun eigen kleding weer aan te trekken. Eigen kleding, eigen toiletspullen, eigen luchtje op: alles om patiënten zichzelf weer een beetje mens te laten voelen. Het mooiste aan werken in de zorg vind ik dat geen dag hetzelfde is en je altijd met mensen werkt. Minder mooi is dat het lichamelijk zwaar is en je ook vaak nachtdiensten werkt.’

Waar moeten we naartoe in de zorgsector?

‘De zorgorganisatie van de toekomst zal in mijn dromen meer geleid worden van binnenuit in plaats van van buitenaf. Dus minder bemoeienissen van zorgverzekeraars en meer gestuurd door gedreven, betrokken en kundige mensen. Ook hoop ik dat verpleegkundigen veel meer zullen doordringen in bestuursfuncties. Als het gaat over het terugdringen van curatieve zorg en de focus op preventie zie ik zeker een taak weggelegd voor verpleegkundige specialisten. Zij hebben vaak iets meer tijd per patiënt die ze zien op de poli. Daardoor kunnen ze beter inspelen op eventuele problemen. Aan het verlagen van de kosten zou minder bureaucratie bijdragen, maar ook minder verspilling van spullen! Als je ziet wat er bij ons op de afdeling weggegooid wordt dan schrik je…’

‘Twee jaar geleden schreef ik een blog met de titel ‘Waarom verpleegkundigen zo veel achter de computer zitten’, die werd heel goed opgepikt door social media. Een jaar later deed ik mee met Hacking Health waar ik het probleem Registratielast aan de orde stelde in het UMCU. In de jury zat een lid van de Raad van bestuur en zij beloofde dat het verminderen van registratielast hoog op de agenda zou komen te staan in 2018. Intussen wordt er binnen het UMCU hard gewerkt om de registratielast aan te pakken. Er is een projectgroep Zinvolle registratie in het leven geroepen en er wordt nu zelfs landelijk overlegd tussen verschillende ziekenhuizen om van elkaar te leren. Alhoewel ik goed begrijp dat het belangrijk is om goede wet- en regelgeving te hebben, merk ik ook dat we hier in Nederland wat doorslaan naar het Amerikaans systeem van “alles dicht willen timmeren” om bij voorbaat al sterk te staan bij een eventuele rechtszaak. Vooral de plicht om een goede verslaglegging te hebben is er zo eentje. Ik zou, in het kader van het terugdringen van registratielast, dolgraag alle overbodige, overdreven checklisten, vinkjes en scorelijsten de prullenbak in doen.’

Uitdagingen en dromen

‘Door vraag en aanbod beter op elkaar te laten aansluiten valt ook nog veel winst te behalen. Neem bijvoorbeeld de verpleeghuiszorg: in de toekomst zullen er veel meer ouderen langer intensieve zorg nodig hebben. Alleen als er genoeg opgeleide verzorgenden en verpleegkundigen zijn om die taken goed te doen, kun je kwaliteit leveren. Technologie, innovaties, e-health, allemaal heel mooi en zeker ook een verrijking voor ons vak, maar verplegen en verzorgen is allereerst mensenwerk. Ik verwacht dat de zorgrobot in de toekomst misschien wel ingeburgerd raakt. Maar of ik, als ik straks oud en grijs ben en in een verpleeghuis woon, blij zal worden van een robot die me naar het toilet brengt? Ik denk het niet.’

‘We hebben al jaren te kampen met personeelstekorten en financiële tekorten. Dus de grootste uitdaging voor ons is eigenlijk om gemotiveerd blijven! Door het samenvoegen van verschillende zorglijnen binnen neurologie werken we naar een gezondere toekomst toe. Bij deze reorganisatie hoort ook een verbouwing waarbij twee mediumcare afdelingen bij elkaar worden gebracht. Momenteel zijn we al samengevoegd, maar in een naar verhouding veel te kleine en verouderde ruimte. We kijken allemaal uit naar een splinternieuwe mediumcare. Waarschijnlijk is het een kwestie van een lange adem en proberen de motivatie vast te houden.’

‘Ooit zou ik op onze neurologie-afdeling heel graag een ruimte willen hebben om te oefenen en trainen met de patiënten. Het is voor de revalidatie van neurologiepatiënten van groot belang om zo snel mogelijk te beginnen met oefenen en revalideren. In mijn dromen zie ik een grote ruimte waarin patiënten bijvoorbeeld op grote schermen en met 3D-beeld hun been- en armfuncties kunnen trainen.’

Ik hoop dat medewerkers zich in de toekomst sneller aangesproken voelen en zich verantwoordelijk (gaan) voelen voor hun eigen ontwikkeling. Vroeger werden er bijvoorbeeld cursussen of lesdagen georganiseerd en daar werd je toe ‘verplicht’ door je werkgever. Nog altijd zijn er verplichte cursussen, maar op de hoogte blijven van veranderingen in je vak is ook een eigen verantwoordelijkheid. Het is trouwens ook veel leuker en leerzamer om vanuit eigen interesse een cursus of scholing te doen.’

Welk advies geef je de minister en de Secretaris-Generaal van VWS?

‘Blijf vooral in nauw contact staan met jullie doelgroepen. Luister goed naar verpleegkundigen en neem hun mening serieus…En volg mij op twitter! ;)’

Dit inspireert Barbara

Ik luister graag naar verschillende TEDtalks, sprekers of podcasts. Een favoriet van mij is Percy Tienhooven. Percy volg ik al een tijdje via social media (nu voornamelijk youtube). Hij is geboren met een handicap door een syndroom en ondervindt daar dagelijks hinder van. Toch ken ik geen positiever persoon dan Percy. Zijn positiviteit, instelling en levenslust werken op mij altijd heel inspirerend.

‘Voor elk probleem is een oplossing, voor elke oplossing niet een altijd een probleem.’

Kiezen voor de zorgsector

‘Zorg heeft mijn hart en de doelgroep, mensen met een licht verstandelijke beperking helemaal. Ik heb als grote voordeel voor alles wat ik nu doe op innovatiegebied dat ik meer dan tien jaar ‘met de poten in de klei gestaan’. Ik ken de doelgroep, de cultuur, de organisatie, mijn collega’s en belangrijker nog: ik weet hoe de dag eruit ziet op de werkvloer. En dat heb ik niet vanuit een boekje geleerd. De dag is altijd anders en niet te voorspellen.’

‘Er is niets dankbaarder dan mogen zorgen voor een ander. Iemand helpen bij wie het alleen even niet meer lukt. Of dit nu in lichamelijke of geestelijke gezondheidszorg is maakt niets uit. Uiteindelijk is er één heel groot gezamenlijk doel: dat je zo zelfstandig mogelijk verder kunt. Autonomie. Dat wil iedere cliënt en patiënt. En samen daaraan werken is prachtig! De enorme bureaucratie en regeldrift in de zorg zijn wel heel lastig. Het probleem hierbij is dat fouten niet meer geaccepteerd worden, dan wordt er gelijk een regel of procedure bedacht om herhaling te voorkomen. Ik denk dat je moet accepteren dat fouten maken erbij hoort. De kunst is om de balans te vinden tussen beheersen en accepteren, maar met name is het van groot belang regelmatig kritisch te zoeken naar de paarse krokodillen. Waarom doen we dit eigenlijk? Zowel landelijk, regionaal als in je eigen organisatie.’

‘De kwaliteit van de Nederlandse zorg is bizar hoog. Maar daar betalen we wel een prijs voor. Hoe een land de zorg heeft geregeld is een direct afspiegeling van de welvaart en het land zelf. Ik denk dat we kunnen ‘Ontregelen’ en meer verantwoordelijkheid moeten leggen bij de zorgverlener. Vertrouw op zijn of haar kwaliteit en expertise. Hulpverleners zijn dan gemotiveerder en alleen dat al vergroot de kwaliteit. Daarnaast hebben we nog een flinke klus met betrekking tot gelijkwaardigheid tussen patiënt en hulpverlener. Ga samen op zoek naar de beste behandeling of begeleiding.’

Wat doet een innovator in de zorg?

‘Als innovator in de zorg ben ik dagelijks op zoek naar de gouden combinatie van een vernieuwing en een verbetering. Vaak hebben we dan de meest futuristische robots, VR en technische snufjes voor ogen. Uiteraard is deze ontwikkeling razend interessant, maar juist ook kleine interne innovaties om bijvoorbeeld op een andere manier met regels op te gaan kunnen een groot verschil maken. In de zorgorganisatie van de toekomst gaan eHealth en Blended zorg de standaard worden. Ik denk dat acceptatie van zorg op afstand en digitale zorg komende jaren een spectaculaire vlucht gaat maken. Een wachtlijst bij een behandeling in Amsterdam, maar wel plek in Leeuwarden? Via digitale programma’s en online contact kun je geografische problemen straks gewoon omzeilen. Het duurt even, maar gezien de patiënt en met name de behandelaar van de toekomst – doorslaggevend voor acceptatie en adoptie van eHealth – nu massaal online aan het communiceren is, gaat dit een vlucht nemen. Ik denk dat zorgorganisaties zich hierop moeten voorbereiden. Het is daarnaast volgens mij een van de op korte termijn haalbare oplossingen voor de toenemende zorgstandaard en oplopende kosten.’

Acht jaar geleden zijn we begonnen met de ontwikkeling van www.jouwomgeving.nl. Hierin is alles wat wij schrijven online zichtbaar voor de cliënt. Dit is technisch niet heel lastig, maar vereist een compleet andere manier van denken en werken. Het gaat namelijk hier om regie uit handen geven en volledige transparantie. Dat is het lastige gezien dit om gedrag gaat. Vertrouwen en lef. Allemaal moeilijk op te sturen en te meten, maar het heeft ons al veel gebracht. De impact is enorm. In basis is het ontwikkeld bij Reik, Ambiq en Drieversdale. We begonnen met 6 cliënten, maar hebben inmiddels landelijk 40k gebruikers die middels het platform meer regie over hun behandeling hebben en echt samenwerken! Nu werk ik aan mijn nieuwste innovatie: www.ontregel.nu, waarin je als cliënt meer eigen regie krijgt met betrekking tot regels en afspraken. Daarnaast ben ik founder van de Mediajungle, een bordspel met een app die dialoog speels prikkelt en al binnen 130 instellingen wordt gespeeld. Mediajungle werkt aan de gelijkwaardige dialoog tussen begeleiders, ouders, leerkrachten en jongeren aangaande mediagebruik. Daar ben ik erg trots op!

Transformeren en transparantie

‘We moeten transformeren om de betaalbaarheid van de zorg te kunnen garanderen! Niet kleinschalig maar op grote schaal digitale zorg implementeren en het gebruik ervan belonen bij patiënt en zorgverlener. De E voor E-health moet verdwijnen! Ook digitale zorg is immers zorg. Aan de middelen ligt het niet. Er is al heel erg veel beschikbaar, maar het wordt veel te weinig ingezet terwijl de patiënt het wel wil. Het E-consult van huisartsen neemt gestaag toe. Dat kan sneller! Iets meer lef en prikkel is op zijn plaats. Verplicht een ziekenhuis bezoeken voor de uitslag is niet meer van deze tijd. Dat kan anders! Nu moet ik een halve dag vrij nemen voor een bezoek van een kwartier waarin mij verteld wordt dat de uitslag van het onderzoek niets zorgwekkends op heeft geleverd. Daarnaast moet het financieringsmodel op de kop. Er wordt te veel verdiend aan ziek zijn. Een te betwisten prikkel.’

‘Er mag ook meer focus komen op transparantie. Burgers zijn niet gek en willen weten wat iets kost. Waar gaat de zorgpremie naartoe? En laten we vervolgens met z’n allen kritisch kijken naar hele dure behandelingen in de laatste levensfase die het leven slechts met enkele dagen of weken verlengen. Prima als je dat als patiënt weet en vervolgens hier ook voor kiest, een goed en groot recht. Maar misschien wil de patiënt het liever anders en de kosten uitsparen. Hoe mooi zou het zijn dat je als patiënt vervolgens mag kiezen naar welk medisch onderzoek een deel van jouw besparing mag. Dat lijkt mij super waardevol. Een erg gevoelige kwestie die veel vragen en discussie oplevert. Laten we daar in ieder geval de dialoog over starten.’

Welk advies geef je de minister en de Secretaris-Generaal van VWS?

‘Maak keuzes. Structureel de premie of het eigen risico verhogen lost de problemen niet op. We zullen naar een andere manier van werken moeten.

En mij uitnodigen natuurlijk.’

Deze video inspireert Niels

‘Eigenlijk alles van Simon Sinek.’

‘Om iets los te laten moet je het eerst echt vastpakken.’

‘Ik maakte de keuze voor de zorgsector al in 1990. Het werken als behandelaar – destijds creatief therapeut – is een hele boeiende baan. Ik mag even meelopen in het levensverhaal van mensen en kan daar zelfs een beetje in regisseren. Werken in de zorg geeft de gelegenheid om in direct contact, betekenisvol met mensen te werken. Daarin groei je ook persoonlijk, door de feedback die je altijd krijgt in de ontmoeting. Het is complex en geen dag is hetzelfde. Zo gaf iemand die ik in behandeling had me bij afsluiting spontaan een ferme omhelzing en zei: ‘dank je broeder’. Het was een man die bij het eerste gesprek zei: ik durf geen contact aan en al zeker niet met mannen.’

‘Minder mooi aan de zorg is dat het op grote lijnen op organisatie- en maatschappijniveau soms erg lang duurt voor er daadwerkelijk veranderingen plaatsvinden. Dat heeft te maken met een natuurlijke weerstand tegen verandering bij mensen in het algemeen, maar vooral met een nog steeds te beheersmatige insteek vanuit de wetgever. Men zou veel meer moeten vertrouwen op de professionaliteit van zorgverleners, inhoudelijke verantwoording en de kracht van oplossingen. Dan kan volgens mij enorm bespaard worden op bureaucratie en regelwerk. Nu zijn hele afdelingen opgetuigd bij zorgorganisaties om de ingewikkelde en verschillende voorwaarden van zorgindicaties van gemeentes, zorgkantoor en zorgverzekeraar te behappen. En in de praktijk blijkt dat het zelfs dan nog vaak misgaat, omdat het hele indicatie- en verantwoordingsproces veel te ingewikkeld en complex is gemaakt. Verschrikkelijk.’

Actueel in de sector en bij ASVZ 

‘Momenteel kom ik in mijn sector de thema’s positieve psychologie en de kracht van relaties veel tegen. Daarnaast is er ook meer aandacht voor richtlijnen – ontwikkeld vanuit gedegen ervaring – die houvast geven bij de over het algemeen hele complexe problematiek. Wanneer ik vooruit kijk naar de komende jaren zal een van de grootste uitdagingen zijn om alle mooie initiatieven die we hebben op gebied van zorgtechnologie ook daadwerkelijk beter met en op de werkvloer geïmplementeerd te krijgen. De visie op digitale inclusie is dan niet alleen mooi om naar te kijken op papier, maar echt voelbaar en zichtbaar.’

‘Bij ASVZ hebben we al een aantal mooie innovatieprojecten doorgevoerd in de afgelopen tijd. Zo hebben we een makkelijke uitleen van zorgtechnologie opgezet voor laagdrempelige praktische digitale inclusie – met meer dan 200 middelen. Ten behoeve van de eigen regie van cliënten zetten we ook informatieschermen in, wat we dit jaar opschalen naar 30% van de ruim 300 woningen. Ook kunnen cliënten 24/7 een beroep doen op begeleiding via beeldzorg. De kennis en expertise van medewerkers, cliënten en andere betrokkenen over toepassingen zorgtechnologie groeit sterk en maakt minder afhankelijk van de leverancier. Cliënten en medewerkers maken al goed gebruik van de mogelijkheden we krijgen enthousiaste reacties. We staan, in samenwerking met expertisenetwerk e-LVB, aan de start van de ontwikkeling van een app voor het bevorderen van gezondheid bij mensen met een licht verstandelijke beperking en hun begeleiders. Met als uitgangspunt de positieve psychologie. Ik kijk heel erg uit naar deze toepassing, het wordt een praktische laagdrempelige aanpak en richtlijn ineen.’

De toekomst van zorg

‘We kunnen in de Nederlandse zorg nog veel winst behalen op het gebied van kwaliteit door samenwerking van verschillende expertises en sectoren meer te faciliteren en door vertrouwen en inhoudelijke professionaliteit voorop te stellen! De organisatie van de toekomst kenmerkt zich volgens mij als een soort gemeenschap, waarin ieders talenten en mogelijkheden veel nadrukkelijker tot uitdrukking komen in groei naar anders. Gelijkwaardige samenwerking en kennisdeling (in plaats van aanbodgericht werken) staan dan voorop en zorgtechnologie kan dat ondersteunen. Ik verwacht vooral veel van online platforms en de inzet van gebruiksvriendelijke software en hardware waardoor samenwerking en communicatie steeds laagdrempeliger worden en beter passen bij de mogelijkheden van betrokkenen.’

‘We gaan naar steeds meer participatie en gelijkwaardigheid, waarbij de menselijke maat centraal staat. Zorg vindt plaats in samenspraak, waarbij de regie meer bij de cliënt ligt. Dan sluit je beter aan op de werkelijkheid en het vermogen van de cliënt. Hier schreef ik ook een boek over. Door professionals meer ruimte te geven voor samenwerking (zoals door intervisie) en kennisdelen, krijg je ook een beter beeld. Betrek daar ook hogescholen en universiteiten bij om dit te ondersteunen, waarbij zij op hun beurt weer leren van de actuele praktijk. Ook goede monitoring van ingezette zorg is nodig. Dan kun je namelijk leren van de geschiedenis van een zorgtraject. En dan bedoel ik ook monitoring van jezelf als professional, dus maak tijd voor zelfreflectie en ethische gesprekken. Leren doe je een leven lang!’

Advies aan de minister en de Secretaris-Generaal van VWS

‘Alle verschillende wetten ten aanzien van langdurige zorg (WLZ), begeleiding (WMO) en zorgverzekeringswet leveren veel gedoe en bureaucratie op. Hoe moeten we dat anders aanpakken? Dat is ingewikkeld, maar in ieder geval moet het uitgangspunt zijn: een open en inhoudelijke blik op kwaliteit (en zin) van leven van een mens en wat daarvoor nodig is. Als je meer zelfkennis hebt en inzicht in je eigen vaardigheden, dan kun je professioneel en eigenwijs omgaan met protocollen en richtlijnen. In het hier en nu zijn ­– in contact (present) – is essentieel. Daarnaast, zoals ik al noemde: de zorg moet naar gelijkwaardige samenwerking en optimale kennisdeling. Iedereen participeert daarin met zijn of haar kennis en talenten. Positief naar een zinvol leven!’

Deze video inspireert Mark

‘Ik vind het interview van Zomergasten met Glenn Hellberg heel mooi. Gaat over je durven laten raken en over inclusie en gelijkwaardigheid. Zo wezenlijk voor de ontmoeting tussen mensen.’

Go Data Driven ‘How do we put the data in the process?’

And how do we turn processes and data into innovation?

Deze vraag stelde Ivo Everts van Go Data Driven aan het publiek tijdens de Big Data Expo van 2018. Goede vraag!, dachten wij. Graag nodigen we je uit voor een meet-up georganiseerd door het 4e jaars programma Health van de opleiding Bedrijfskunde aan de Hogeschool van Amsterdam en Zorgcommunity. Doel is om elkaar te meeten rondom het thema data, zorg en innovatie en te kijken of er samenwerkingsverbanden kunnen ontstaan rondom dit thema. Dit kan bijvoorbeeld door studenten te laten onderzoeken hoe, waar en op welke manier data kan helpen bij innovatie ondersteund door Go Data Driven in het kader van the Knowledge Mile. Met onder meer AI-specials Ivo Everts, inspiratiepitches, een rondetafelsessie en uiteraard een afsluitende borrel.

Zin en tijd om mee te denken en mee te praten over data driven innovatie in de zorg? Schuif dan aan!

Vrijdag 18 januari om 16:00 uur op de Amstelcampus. Exacte locatie volgt na aanmelding.

Voor wie? Zorgprofessionals werkend met of nieuwsgierig naar de toekomstige bedrijfskundige datavraagstukken, die daar al mee gestart zijn of willen starten. Meer informatie over het programma vind je in deze flyer.

Aanmelding is gesloten.

‘Als mensen niet af en toe domheden zouden begaan, zou er helemaal niets verstandigs gebeuren.’ – Ludwig Wittgenstein

‘Ik begon ooit met een opleiding tot laborant, maar kwam al snel tot de conclusie dat ik daar niet gelukkig van werd en liet me omscholen voor de gehandicaptenzorg. Wat je in de zorg voor mensen kan betekenen, is het mooiste wat er is. Na veel ervaring in de gehandicaptenzorg zelf te hebben opgedaan, werk ik nu als Procesbegeleider zorgtechnologie en innovatie voor een samenwerkingsverband van dertien zorgorganisaties in VG* en VVT*. De ambitie die wij hebben, is om de resultaten van innovatieprojecten in de verschillende zorgorganisaties, beschikbaar te maken voor het gehele samenwerkingsverband. Op die manier hebben we allemaal profijt van wat er wordt ontwikkeld en daar profiteren de cliënten van het gehele samenwerkingsverband van.’

Innovaties geven de zorgmedewerker de gelegenheid om meer en beter menselijk contact te maken

‘We staan voor een periode van grote verandering in de maatschappij. De ontwikkeling van techniek en de toepassingen daarvan veranderen zo snel dat we ons nauwelijks kunnen voorstellen wat dit betekent. De zelfrijdende auto, big data, sensortechnologie en kunstmatige intelligentie. Daarmee wordt echt menselijk contact nóg belangrijker.’

‘Ik zie het zo dat innovaties de zorgmedewerker de gelegenheid geven om meer en beter menselijk contact te maken. Door bijvoorbeeld een innovatie als slim incontinentiemateriaal, waarbij met behulp van sensoren minder onnodig verschoont hoeft te worden, kan je met een cliënt in gesprek gaan, of een wandeling maken. Techniek heeft ook de potentie om processen transparant te maken. Door deze transparantie zouden veel van administratieve lasten kunnen worden teruggebracht. Rapportages hoeven niet meer speciaal gemaakt te worden, in plaats daarvan is de voortgang van processen continu zichtbaar.’

Regie kan je alleen geven of krijgen wanneer er sprake is van essentiële ongelijkheid

‘Wat we veel horen in gesprekken over de toekomst van zorg is ‘regie bij de patiënt’, maar het spreken over cliënt en regie is überhaupt niet meer van deze tijd. Het woord cliënt is afgeleid uit het oude Rome waar het een afhankelijke positie van een beschermheer benadrukt. In de participatiemaatschappij doen we allemaal vanaf een ander standpunt mee aan de maatschappij. Regie kan je alleen geven of krijgen wanneer er sprake is van essentiële ongelijkheid. Ik zou een individuele benadering als zorgconsument veel passender vinden. Ik weet dat dit een stelling is waar flink over gedebatteerd kan worden. En dat is volgens mij ook nodig.’

‘Door gebruik te maken van technologische hulpmiddelen kunnen cliënten veel zelfstandiger participeren in de maatschappij. Honderden jaren geleden was een bril het summum van techniek, het maakt nu voor mij de wereld toegankelijk. Dingen als stembesturing en augmented reality zullen op dezelfde manier drempels weghalen voor mensen om deel te nemen aan de maatschappij. De grootste uitdaging nu die ik in de care-sector zie is de noodzaak voor acceptatie en adaptatie van de zorgmedewerkers voor digitale hulpmiddelen. Onbekend maakt onbemind. Wanneer er op een locatie eenmaal ervaring is met zorgrobots, zijn medewerkers en cliënten daar eigenlijk altijd enthousiast over. Degene die negatief zijn doen dat meestal van een afstand.’

Zorgmedewerkers van de toekomst begeleiden hun cliënten ook in het digitale domein

‘De tablets en de apps die nu beschikbaar zijn, bieden al geweldige kansen. Een app zoals ‘Eline spreekt’ is daar een mooi voorbeeld van. Het helpt cliënten die dat moeilijk vinden zich beter uit te drukken en keuzes te maken. Waar mijn mond echt van openviel is de ‘Seeing AI’ app van Microsoft die gratis in de Applestore beschikbaar is. Deze gebruikt de nieuwste techniek zoals AI om via foto’s situaties uit te leggen. Hou er een briefje geld voor en de app leest op hoeveel geld het is. En de app kan nog veel meer. Wat zou ik die graag toegankelijk hebben in het Nederlands. Dat zal gelukkig ook een kwestie van tijd zijn. Tip: Je doet jezelf echt tekort wanneer je deze app niet even bekijkt!’

‘Meer zorgmedewerkers mogen geholpen worden bij hoe ze deze mogelijkheden voor hun cliënten kunnen gebruiken. De zorgmedewerkers van de toekomst begeleiden hun cliënten ook in het digitale domein. Ze kunnen daar een gids en coachfunctie vervullen en de groei en participatie stimuleren. Een mooie kennisbron daarvoor vindt ik dit artikel.’

‘De zorgorganisatie van de toekomst zal in ieder geval totaal anders zijn dan nu. Ik hoop dat cliënten zich tot zorgconsumenten ontwikkelen, waarbij ze zelf kiezen hoe, door wie en waarmee ze geholpen worden. De zorg zal zich daarmee veel meer in de maatschappij bevinden. De behoefte zal daardoor veranderen, net zoals bij autobezit. Ik hoef geen auto te bezitten, ik heb een vervoersbehoefte. Zo hoef ik ook niet naar een ziekenhuis, ik wil beter worden. Vergelijk het met de manier waarop we muziek luisteren. Het gaat niet meer om welke muziek of cd’s je bezit, je hebt toegang tot alle muziek in de wereld met diensten als Spotify. Hoe dit er concreet uit gaat zien, gaan we zelf vormgeven. Als we er maar voor zorgen dat het altijd ten goede komt aan de cliënt en dat het werk er leuker en makkelijker van wordt.’

Advies aan de minister en de Secretaris-Generaal van VWS

‘Sowieso wil ik een compliment maken aan de minister en de secretaris generaal. Eric Gerritsen heb ik zich met tomeloze energie hard zien maken voor innovatie, waarbij hij het geheel aanjaagt en zeer actief deelneemt. Minister de Jonge is ook zeer zichtbaar en laat zien innovatie te ondersteunen.’

‘Het zou mooi zijn wanneer vanuit de traditionele ICT wendbaarder en klantgerichter kan worden gedacht. We hebben de rare situatie dat de klant (patiënt of cliënt) niet zelf de rekening betaalt. Daardoor lijkt de organisatie nog weleens de klant te zijn. Dit lijkt me een onderwerp wat ook vanuit het ministerie prima zou kunnen worden gefaciliteerd als veranderproces.’

‘Wat ik goed vind is de benadering dat er vanuit investeringsfondsen wordt gewerkt. Deze fondsen – combinaties van de overheid en zakelijke investeerders – garanderen dat wat er wordt ondersteund ook levensvatbaar is. Anders dan bij subsidies, waar het gevaar bestaat dat er projecten ontstaan die niet op zichzelf kunnen staan of waar geen behoefte aan is vanuit de markt. Kunst is wel dat innovaties bereikbaar blijven in die investeringsfondsen. Er moeten wel risico’s genomen kunnen worden. Anders is kans op echte innovatie ook klein.’

Deze video inspireert Maikel

‘Het is misschien niet het meest toegankelijke stukje video toch wil ik het graag delen. Het is oude opname uit 1997. Daarin reageert Steve Jobs (apple) op een kritische vraag van een techneut uit het publiek. Ik vindt het onthullend hoe scherp hij vertelt waar het om gaat bij het ontwerpen en innoveren. Niet om de techniek. Het gaat om de ervaringen van gebruikers en klanten.’

* verstandelijk-gehandicaptenzorg
** verpleeg-, verzorgingshuizen of de Thuiszorg

Wat was voor jou de reden om te kiezen voor de zorgsector?

Ik ben van oorsprong verpleegkundige en heb jarenlang als teamleider in verpleeghuizen en ziekenhuizen gewerkt. Acht jaar geleden besloot ik over te stappen naar een grote bank om daar als teamleider te werken. Toen mijn afdeling een paar jaar geleden onderdeel was van een reorganisatie stond ik voor de keus; doorgaan in de financiële sector of niet. Uiteindelijk heb ik toch gekozen voor een functie in een zorginstelling omdat de cultuur beter bij mij past. De informele manier van werken en de cliënt waar je (indirect) voor zorgt. Als teamleider Centrale Registratie en Verantwoording geef ik momenteel leiding aan alle administraties van Abrona; de zorgadministratie, financiële administratie, HR-administratie, salarisadministratie en opleidingsadministratie. Nog steeds heb ik geen spijt dat ik weer terug ben gegaan naar de zorg. Ik ben blij dat ik kan bijdragen aan een goed en leuk leven voor mensen die hulp nodig hebben.

Waarvan krijg je energie bij het uitvoeren van je werk?

Ik krijg er energie van dat ik de ruimte krijg om mijn ideeën vorm te geven, uit te proberen en de goede in te zetten zodat mijn teamleden hier beter van worden. Daarnaast krijg ik terug van collega’s die tijdelijk in mijn teams werken dat ze heel goed ontvangen zijn en dat het leuk is om bij ons te werken. Ik word er blij van dat ik daar een bijdrage aan kan leveren.

Wat ik ook leuk vind, is dat ik kansen krijg om verbeterprojecten te starten. Sinds de zomer ben ik projectleider van een project voor procesmanagement. Samen met collega’s uit de zorg zijn we bezig om te zoeken naar een systeem waar processen makkelijk in zijn te beschrijven of uit te werken. En we pakken de knelpunten aan waar de meeste collega’s last van hebben. Er gaat nu te veel tijd verloren in het zoeken of dubbel werk doen, dat is zonde en het geeft frustratie. Elke minuut die we hiermee besparen kan ingezet worden voor directe zorg aan onze cliënten. En dat is hetgeen waar ook ik me voor wil inzetten, meer tijd voor de client.

Waarin verschilt volgens jou de zorgorganisatie van de toekomst met die van nu?

Technologie gaat ons steeds meer helpen met het geven van goede zorg of begeleiding. Ik verwacht bijvoorbeeld veel van de inzet van robots, voor zowel de cliënt als voor de zorgverlener. Hoe dit er precies uitziet weet ik niet, maar ik denk dat iedereen met een robot te maken krijgt. Daarnaast wordt de cliënt (en diens sociale netwerk) een belangrijke gesprekspartner in de uitwerking en differentiatie van de zorg. Door echt met elkaar in gesprek te gaan, kun je als zorginstelling ook bijdragen aan preventie. We gaan niet meer zorgen voor maar zorgen mét.

Meer regie voor de cliënt gaat een grote rol spelen. De impact is nu al zichtbaar; we proberen de cliënt en diens familie al veel te betrekken, maar het kan natuurlijk altijd beter. Waar we in de toekomst naartoe moeten is dat we op basis van gelijkwaardigheid met elkaar om de tafel zitten. Nu is het nog vaak zo dat ‘de zorg’ het beter weet en de cliënt of familie alleen via de cliëntraad kan proberen invloed te krijgen, en alleen via deze weg de bestuurder kan aanspreken. Als je het vertrouwen in elkaar heb dat je goede zorg levert en wil leveren, en je hier beide een bijdrage aan kunt leveren dan bereik je meer met elkaar.

Op de kortere termijn is de groei en verplaatsing van zorg in de WMO op dit ogenblik een belangrijk onderwerp in onze eigen organisatie. Steeds meer mensen blijven thuis en krijgen daar begeleiding of zorg.

Welke impact heeft de veranderende zorg op kennis en vaardigheden van medewerkers?

Men krijgt meer verantwoordelijkheden maar ook meer mogelijkheden om het werk te organiseren zoals ze zelf willen. Dit vraagt veel van mensen als het gaat om samenwerken, feedback geven, het gesprek aangaan (in plaats van alleen maar de taken uitvoeren). Vooral de soft skills van mensen worden belangrijker.

Wat zou je de minister en de Secretaris-Generaal van VWS adviseren?

Minder regels en ‘hokjes’ waar iemand in moet zitten om zorg te krijgen. Het is voor óns al moeilijk om te begrijpen wat pgb, vvp, zzp 3 t/m 8 inhoudt, laat staan dat de cliënt en familie dit begrijpen.

 
[googleapps domain=”docs” dir=”forms/d/e/1FAIpQLSdb0wO4AfnNKHEu0kZvQgS_HB7HzwrtzKrg5nFewP_g9ca1ww/viewform” query=”embedded=true” width=”640″ height=”2337″ /]

´Organisaties moeten direct stoppen met traditionele medewerkerstevredenheidsonderzoeken. Het is statisch en eenzijdig´

Naar eigen zeggen werd hij volwassen bij het Openbaar Ministerie, maar na het grootste deel van zijn carrière voor het Rijk te hebben gewerkt, gooide Steven Burgmeijer dit jaar het roer om. Hij verruilde Den Haag voor Hoofddorp en Haarlem, en ging aan de slag als HR-eindverantwoordelijke bij het Spaarne Gasthuis. ‘Wanneer je bij de rijksdienst zegt dat je het OM gaat verlaten voor een functie met een tijdelijk contract, kijkt 80% alsof ze water zien branden. Maar mijn gevoel zei dat het moest.’

Op 3 januari zat hij bij de bestuursvoorzitter om zijn vertrek aan te kondigen, ondanks dat hij niets nieuws in het vizier had. ‘Tijdens oud en nieuw keek ik in de spiegel voor een moment van reflectie en besloot: in 2018 ga ik weg bij het OM.’ Drie dagen later werd hij gebeld voor de vacature bij het Spaarne Gasthuis. In de zes vestigingen van dit ziekenhuis staan 4000 medewerkers dag en nacht klaar voor hun patiënten en krijgen daarnaast nog eens 100 verpleegkundigen in opleiding en 150 verpleegkunde-stagiairs een opleidingsplek.

‘Eén en één is drie’

Als HRM’er heeft Burgmeijer een zeer sterk gevoel voor de brede bedrijfsvoering. Het mooie van HR vindt hij het creëren van synergie. ‘In finance is een plus een altijd twee, dat kun je laten zien in de spreadsheets. Bij HR kan het geheel meer zijn dan de som der delen, alleen kun je dat niet altijd aanwijzen op de spreadsheet. Daarin ben ik complementair aan waar de dominantie in de bedrijfsvoering zit.’ Dat HR geen harde wetenschap is, verklaart volgens hem ook de groeiende vraag naar HR-analytics. Daarbij onderstreept Burgmeijer het belang van iemand in de board die het lef en de durf heeft om ook het perspectief van de social sciences te laten zien. ‘Je kunt steeds meer cijfermatig maken, maar het is nooit HR die 10 miljoen winst heeft gemaakt. Het gaat om synergie en het leggen van de verbanden. Dat vraagt om moed én bescheidenheid.’

’Ik ben een HRM’er die kijkt naar wat wél kan.’

Burgmeijer vindt het ongelofelijk om te zien dat in anderhalf jaar tijd binnen veel sectoren – waaronder de zorg – de focus is verschoven van het omgaan met te veel personeel, naar het aanpakken van een tekort aan personeel. ‘In tijden van economische groei ervaar je snel schaarste. Vaak wordt dan gedacht “Ik heb nú weer de middelen dus ik wil nú personeel!“ Maar zo werk het niet meer.’ Zijn ambitie is om het denken in de ruit te introduceren. De punten van de perfecte ruitvorm bestaan uit geld, productie, prestaties én HR. HR is nu nog een black box volgens Burgmeijer, terwijl de punt van HR de ruit mede balans geeft. ‘Het zwaartepunt in de sturing ligt meestal op zorg (productie) en geld. Prestaties en HR worden vaak als excuus opgevoerd als harde resultaten niet gehaald worden. We zijn een opleidingsziekenhuis en doen aan innovatie en wetenschappelijk onderzoek, dus we leveren niet alleen productie, maar ook andere prestaties die zich verhouden tot de financiële resultaten en de personeelsbezetting.’ Burgmeijer ziet dat deze manier van denken ook in de zorgsector nog in ontwikkeling is. Zijn streven is dan ook om de importantie van goede HR en de verschillende knoppen waaraan je kunt draaien duidelijk te maken.

‘Je moet dingen opbouwen vanaf de werkvloer, bottom-up.’

Voor de meeste organisaties geldt dat veranderingen elkaar niet meer lineair, maar steeds sneller, exponentieel opvolgen. Daarom gelooft Burgmeijer niet in reorganisaties: ‘je wil van punt A naar punt B gaan binnen een bepaalde periode, maar tegen de tijd dat je bij punt B aankomt is de situatie alweer veranderd en kun je weer van voor af aan beginnen.’ Als er een beslissing is genomen, wil dat volgens Burgmeijer ook niet zeggen dat het niet meer ter discussie wordt gesteld. ‘Zoals dat geldt voor second opinions in de zorg, zie je dat tegenwoordig ook bij werkgever- en werknemerschap.’

‘Het gaat erover wat je bijdrage is en wat je nodig hebt om je werk goed te doen.’

Met het oude medewerkerstevredenheidsonderzoek moeten we direct stoppen volgens Burgmeijer. ‘Het is statisch en eenzijdig. Je bevraagt de medewerker die – anoniem – van alles kan roepen en vervolgens stokt het proces.’ Beter werkt het volgens hem wanneer je medewerkersparticipatie beoogt en de vragen niet generiek zijn maar worden aangepast op het betreffende organisatieonderdeel en overal, op ieder moment gesteld kunnen worden. ‘Je geeft niet alleen aan wat je ergens van vindt, maar ook wat er volgens jou moet gebeuren en wat je eigen rol daarin is. Dan wordt het een dialoog.’ HR bestaat eigenlijk ook voor een groot deel uit communicatie, je moet zorgen voor een gemeenschappelijke taal, stelt Burgmeijer. ‘Je ziet alleen de top van de ijsberg, maar hoe kom je bij de onderstroom? Straks zit je allebei ja te knikken en blijkt vervolgens bij de uitvoering dat je totaal niet op dezelfde lijn zit.’

Bij het Spaarne Gasthuis maken ze gebruik van Deep Democracy-technieken om boven tafel te krijgen wanneer mensen ja zeggen, maar nee voelen. ‘Daarmee zorg je ervoor dat je met elkaar reflecteert en stilstaat bij wat er nodig is om aan boord te komen. Dan krijg je ruimte om te zeggen wat je belangrijk vindt en wanneer er dan uiteindelijk een besluit wordt genomen, is de adaptatie heel hoog.’ Dat resulteerde de afgelopen maanden bijvoorbeeld in wekelijkse leiderschap- en strategiesessies met alle leidinggevenden. ‘Die leidinggevenden moeten de strategie vervolgens in de organisatie implementeren. Dat is hartstikke moeilijk. De volgende uitdaging is dus, hoe faciliteren we de leidinggevenden daarbij?’

‘Drie jaar na de fusie kunnen we meer vooruitkijken dan terugkijken.’

In 2015 ontstond het Spaarne Gasthuis uit een fusie van het Spaarne Ziekenhuis en het Kennemer Gasthuis. Daar zie je nog steeds de sporen van volgens Burgmeijer, maar tegelijkertijd is het ook het ideale moment om binnen te komen als manager HR. Het ziekenhuis is bezig met de toekomststrategie, waarbij wordt gekeken naar de ontwikkelingen in de zorg en de implicaties daarvan voor het organiseren. ‘Het fundament is stevig – wat zorgt voor een goede uitgangspositie – en het ambitieniveau om het ziekenhuis van de toekomst te worden is hoog, hoewel we daar geen exact beeld van hebben.’

Het Spaarne Gasthuis zit in een groeiregio, maar heeft wel veel te maken met de specialisaties die al in Amsterdam te vinden zijn. Daarom zijn ze binnen de organisatie bezig met vraagstukken als: hoe werk je slim samen, welke zorg wil je binnenshuis houden of misschien zelfs laten groeien, en wat wil je transformeren of verplaatsen? Niet alle zorg hoeft per se in het ziekenhuis plaats te vinden, maar kan ook thuis of op een andere plek in de keten worden geleverd. Dit drukt vervolgens een belangrijke stempel op keuzes die gemaakt moeten worden op het gebied van personeel, maar ook op bijvoorbeeld huisvesting en vastgoed. ‘In Haarlem moeten we een nieuw ziekenhuis bouwen, maar wat ga je dan bouwen en moet het wel dezelfde afmetingen krijgen als nu?’ vraagt Burgmeijer zich af.

‘Op het moment dat je daar binnenstapt, stap je in het leven van mensen.’

Dat zijn nieuwe plek in de zorg moest zijn wist Burgmeijer direct. Vanwege de maatschappelijke relevantie, maar ook vanwege de passie en bevlogenheid van de medewerkers in de zorg. ‘Wat dat betreft tonen zorgprofessionals en juridische professionals wel overeenkomsten.’ Toch vindt hij nog steeds weinig plekken zo interessant als het OM. ‘Het OM speelt een unieke rol in Nederland en de strafrechtketen, met aan de voorkant het werk van de politie en aan de achterkant de rechtspraak. Wanneer je nu.nl bekijkt, gaan gemiddeld vijf van de eerste tien regels direct of indirect over dat werk. Dat geldt eveneens voor de zorg. Een ziekenhuis is een volcontinu bedrijf, onderdeel van een keten en midden in de maatschappij. Het is geen koekjesfabriek.’

Ook in een ziekenhuis werken veel mensen samen, moet je rekening houden met ontzettend veel verschillende belangen en stakeholders, en er is een groot afbreukrisico. ‘Dat maakt het complex en vreselijk uitdagend.’ Vier maanden na de overstap vindt Burgmeijer het de beste keuze die hij ooit gemaakt heeft. Hij ervaart het Spaarne Gasthuis als een gepassioneerde en professionele organisatie, waarin medewerkers keihard werken aan het leveren van de beste zorg, maar er ook mee worstelen. ‘Er zit zoveel in protocollen en processen, maar uiteindelijk blijft het gewoon mensenwerk en dat is rete-ingewikkeld.’

Programma

18:00 uur: inloop
18:30 uur: start programma
20:00 uur: borrel

Locatie

B.2 Amsterdam
John M. Keynesplein 12-42
1066 EP Amsterdam

Anne-mie Sponselee gaat in dit mini college in op de voordelen van het effectief inzetten van zorgtechnologie in zorg en welzijn. Wat is zorgtechnologie nu eigenlijk? Wat moet deze technologie dan kunnen? En tegen welke uitdagingen lopen we op dit moment aan? Is zorgtechnologie de zorg van de toekomst?

Via het platform kun je eenvoudig:

• gebruikers informeren
• interventies aanbieden
• veilig communiceren
• registraties en metingen monitoren

Meer informatie

Werken in de zorg

‘Werken in de zorg is zo mooi omdat je werkt met mensen en je ze verder helpt om zo zelfstandig mogelijk hun eigen leven te kunnen leiden. Daarnaast werk je met collega’s die hart hebben voor hun werk en een enorm relativeringsvermogen en humor hebben. Minder leuk is dat het werk in de zorg fysiek en emotioneel zwaar is en we momenteel te kampen hebben met grote personeelstekorten.’

‘Binnen Koninklijke Kentalis hebben we de afgelopen jaren ingezet op multidisciplinaire teams in de ondersteuning, zodat opgaven in het primair proces vanuit een integrale aanpak opgepakt worden. Daarbij staat steeds de cliënt centraal. Die eigen regie voor cliënten is eigenlijk al jaren leidend in hoe wij de zorg vormgeven. Een volgende stap is de zorg dichtbij brengen, maar dit vraagt wel om medewerkers die verantwoordelijk (mogen en kunnen) zijn. Een voorbeeld van wat ik heel leuk vind in mijn werk is het sparren over hoe je een jaarplan samen met een team kunt opzetten. Op die manier is het jaarplan gebaseerd op hetgeen voor een cliënt belangrijk is en wat direct betrokken medewerkers daarin nodig hebben.’

De sleutel tot succes voor iedere organisatie is de continue ontwikkeling van haar medewerkers en teams. Hiervoor is actie, lef, het mogen maken van fouten en eigenaarschap nodig. Vertrouwen en het vieren van successen gaan daarbij hand in hand.

De toekomst

‘In de toekomst verwacht ik dat alleen zeer gespecialiseerde zorg nog intramuraal zal zijn. Medewerkers en cliënten worden namelijk steeds meer ondersteund door technologie, zoals robots en domotica. Dit heeft tot gevolg dat zorg steeds meer thuis en dichtbij huis wordt verleend. Opleidingen en zorgorganisaties zullen daarom veel meer aandacht moeten besteden aan technologische kennis van hun leerlingen en medewerkers. Ook op het gebied van eigenaarschap, leren en feedback geven én ontvangen zijn kennis en vaardigheden nodig.’

‘Een goede balans tussen inzet van robotica, domotica en mensen, is ook nodig om de zorg betaalbaar te houden. Net als de regeldruk laten afnemen en declareren makkelijker maken. Er moet paal en perk gesteld worden aan alle papieren eisen van de zorgkantoren, gemeenten en zorgverzekeraars. Daar liggen voor de komende twee jaar dan ook de grootste uitdagingen: de zorg betaalbaar houden: door afstoten van vastgoed, lean werken en een lerende omgeving creëren.’

Versimpelen en samenwerken

‘Er zou ook opnieuw gekeken moeten worden – samen met mensen van de werkvloer – waarom de regels er zijn en waartoe ze dienen. Vanuit die antwoorden kan gekeken worden of de huidige regels wel leiden tot het beoogde doel en kan het misschien wel een stuk simpeler gemaakt worden. Door samen te werken in en tussen de branches binnen de zorg kunnen zorginstellingen ook bijdragen aan preventie, waardoor minder curatieve zorg nodig is. Bijvoorbeeld door samen apps en korte filmpjes te maken met informatie die helpend is om bepaalde ziektes te voorkomen.’

‘Mijn advies aan de minister en de Secretaris-Generaal van VWS: Maak regelgeving simpeler, zodat we met minder fte veel meer cliënten de zorg kunnen leveren waarop ze recht hebben. En durf te differentiëren naar specialisme. Niet alle zorg kan dichtbij.’

Deze video inspireert Hilrieke

Het systeem meet en registreert hartslag, ademhalingsfrequentie en bewegingsactiviteit. Het voorspelt vroegtijdig veranderingen van de vitale functies en waarschuwt als er een risicovolle situatie kan of gaat ontstaan (vitaal bedreigde patiënt). Ook voorziet het systeem in valpreventie, vroegtijdige signalering wanneer iemand ongewenst bed of stoel dreigt te verlaten. Tenslotte helpt het EarlySense systeem bij het voorkomen van decubitus.

Alle belangrijke functies en trends zijn – direct naast het bed – te zien op de (optionele) EarlySense Bedside monitor of – op afstand – af te lezen via een tablet. Via een centrale, ondersteund door beeldschermen, tablets, pagers en andere mobiele devices, worden overzichten getoond en alerts gegeven. Daardoor kan preventief worden gehandeld en kan ‘erger’ worden voorkomen.

Het EarlySense systeem wordt toegepast in:

• ziekenhuizen
• verpleeghuizen
• revalidatiecentra
• zelfstandige behandelcentra
• thuiszorg
• hospices

Meer informatie

FUNCTIE

De klant coördinator is primair verantwoordelijk voor het gehele dienstverleningstraject rondom klanten – veelal kwetsbare senioren. Onder meer intakegesprek, matching tussen klant en juiste team samenstelling van de beschikbare medewerkers, klantdossier via NEDEP-Ons en kwaliteitsbezoeken. Je bent het aanspreekpunt voor de klant, familie, mantelzorgers en onze CAREGivers, betreffende inhoudelijke ondersteuning, begeleiding en zorgvragen. Je bent ook voor verwijzers, zorginstellingen en andere zorg en welzijn professionals het aanspreekpunt betreffende jouw klanten. Daarnaast help je een nieuw zorgbedrijf te groeien. Je werk vindt plaats in Zoetermeer, Voorburg, Pijnacker en omgeving.

WAT BIEDT HOME INSTEAD JE?

Dit groeiende zorgbedrijf biedt dienstverlening aan senioren en is gericht op zo lang mogelijk vitaal, veilig en zo onafhankelijk mogelijk thuis wonen.

• uitdagende baan als klant coördinator in een groeiende organisatie
• nauwe samenwerking en betrokkenheid met collega’s, klein team, iedereen kent iedereen
• veel ruimte voor eigen initiatief en om mee te denken met (de groei en ontwikkeling van) het bedrijf
• salaris conform VVT cao FWG

JOUW PROFIEL

Jij bent een verpleegkundige die kwaliteit van welzijn en zorg en tevreden klanten en medewerkers belangrijk vindt en hebt gevoel voor marketing en PR. Je hebt HBO-V en weet hoe je een netwerk moet opbouwen. Daarnaast heb je relevante ervaring en kennis van wetten en regels.

• afgeronde HBO-V opleiding
• flexibel, ondernemend en pro-actief
• communicatief en sociaal vaardig
• hands-on mentaliteit (zorgbedrijf in ontwikkeling)
• organisatievermogen, accuratesse, prioriteitstelling en stressbestendig
• relevante werkervaring met de doelgroep senioren
• relevante kennis m.b.t. het verpleegkundig-medisch domein
• kennis (of aantoonbaar de bereidheid dit eigen te maken) m.b.t. indicatiestelling,
• wet- en regelgeving en financieringsstromen WMO, ZVW en WLZ en PGB
• ervaring in het opbouwen van een netwerk

MEER WETEN

Herken jij je in bovenstaande? Dan is Home Instead op zoek naar jou! Voor meer informatie kun je bellen of mailen met Elles Goedhart: 085 8768794. Stuur je sollicitatie per e-mail naar egoedhart@homeinstead.nl.

Informatie en solliciteren

Bekijk het rapport

‘Beschermjassen’ is in eerste instantie bedoeld voor hulpverleners. Daarnaast is het een aanrader voor iedereen die behoefte heeft aan een nieuw perspectief op persoonlijke relaties, op hulpverlening of op samenleven in een multiculturele maatschappij.

In het boek vertellen hulpverleners openhartig over hun persoonlijke ervaringen. Deze vaak intieme familieverhalen komen heel dicht bij de lezer, die automatisch gaat nadenken over hoe de lijnen lopen in zijn eigen familie. Het is een eye-opener voor velen dat de kracht van families, die in de hulpverlening vaak niet benut wordt, zo eenvoudig in te zetten is.

Interculturele competenties komen uitgebreid aan de orde. Ook worden instrumenten behandeld – zoals het genogram en de levenslijn – die inzetbaar zijn in het contact tussen hulpverlener en cliënt. De benadering sluit naadloos aan bij de multidisciplinaire en integrale aanpak die steeds meer gevraagd wordt van hulpverleners.

Vragen die aan bod komen zijn onder meer:

• Wat heeft een hulpverlener nodig om intercultureel competent te zijn?
• Welke invloed heeft zijn persoonlijke achtergrond op zijn omgang met en oordeel over mensen uit een andere cultuur of context?
• Hoe kan een werkelijk toegankelijke en goed werkende hulpverlening aan migranten en vluchtelingen maar ook aan Nederlanders gerealiseerd worden?
• Welke rol spelen het intergenerationele familiedenken en de gevolgen van migratie daarbij?

In deze herziene editie is aan ieder hoofdstuk een verwerkingsopdracht toegevoegd. Verder komt het belang van empathie en compassie in hulpverlening uitgebreid aan de orde. Ook is er aandacht voor superdiversiteit en theorie over de werking van in- en uitsluitingsmechanismen.

Meer weten of kopen

FUNCTIE

De zorg aan mensen met een verstandelijke beperking is aan verandering onderhevig. De medische zorgverlening aan deze doelgroep wordt steeds complexer. Prisma heeft daarvoor onder meer een team van Praktijkverpleegkundigen VG (PVG). De PVG heeft inhoudelijke verpleegkundige en medische kennis, maar ook kennis van verstandelijk beperkingen en de manier van communiceren met deze doelgroep. Op die manier ben je als PVG een schakel tussen de cliënt en de behandelaar.

Je verleent verpleegkundige zorg (basis PVG-taken), waarbij je een coördinerende rol hebt. Er wordt multidisciplinair samengewerkt met de arts voor verstandelijk gehandicapten (AVG), gedragswetenschappers en paramedici. Prisma biedt jou graag een opleiding aan tot PVG (deelcertificaat of volledige opleiding) en begeleidt je in deze uitdagende rol.

WAT BIEDT PRISMA JE?

Prisma biedt jou een werkomgeving waarin je echt iets kunt betekenen voor je medemens. De organisatie is vooruitstrevend en heeft een laagdrempelige cultuur, waar veel aandacht is voor jouw ontwikkeling en persoonlijke groei.

• Je werkt minimaal 20 uur per week als lerende PVG-er met basis PVG-taken.
• Je volgt de incompany opleiding van InHolland tot PVG of deelcertificaat PVG.
• Het contract is voor de duur van de 1e opleidingsperiode (deelcertificaat) dat is 1 jaar. Daarna kijken ze samen met jou naar de wensen en mogelijkheden om door te stromen naar de functie van PVG middels het volgen van de 2e opleidingsperiode.
• De functie is ingedeeld in FWG 45 CAO Gehandicaptenzorg. Daarnaast heb je recht op vakantiegeld (8%) en eindejaarsuitkering.

JOUW PROFIEL

Je kunt goed reflecteren en je kunt omgaan met weerstand. Je laat je prikkelen om verder te kijken en bent ook bereid om kritisch naar jezelf te kijken. Je bent vindingrijk, geduldig en volhardend. Je hebt humor die je inzet bij het begeleiden en coachen van de mensen en je wordt blij van het werk in een dynamische omgeving waarbij geen dag hetzelfde is. Je bent je te allen tijde bewust van je eigen gemoedstoestand en de uitwerking hiervan. Je staat naast de mens en neemt regie als dat nodig is.

Wat moet je al kunnen?

• Je hebt een BIG registratie als verpleegkundige.
• HBO werk- en denkniveau.
• Met een diploma op niveau 4, kun je ook deelnemen aan de opleiding nadat je een toelatingsassessment (HBO toets 21 +) hebt gedaan.
• Je hebt minimaal 2 jaar werkervaring met mensen met een verstandelijke beperking.
• Je bent zelfstandig en je weet wie je bent!
• Je bent enthousiast en communicatief sterk.
• Je kunt regie nemen en je kunt regie uit handen geven en weet daarin samenwerkingspartners te vinden.
• Je kunt goed op jezelf reflecteren en bent ook open en respectvol daarin naar anderen.
• Je kunt omgaan met conflicten en weerstanden en je hebt de moed om hierin keuzes te maken.
• Je werkt 20 -28 uur vanuit Raamsdonksveer en of Biezenmortel.

MEER WETEN

Heb je vragen? Dan kun je deze stellen aan Annalies van Hest, teamleider nachtzorg. E-mail: avanhest@prismanet.nl of via 06-29558514. Het overleggen van een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) en het maken van een EQ-i test maakt voor onderdeel uit van de wervings- en selectieprocedure.

Informatie en solliciteren

Tijdens de Fair draait alles om de zorgprofessional en komen alle aspecten van het werken in de zorg voorbij. Daarnaast wordt de Florence Nightingale publieksprijs uitgereikt aan de zorgprofessional die afgelopen jaar iets bijzonders heeft bewerkstelligd. Als bezoeker krijg je de kans om diverse workshops en masterclasses te volgen en kun je genieten van muziek, theater en de lekkerste hapjes van diverse foodtrucks.

Het evenement wordt afgetrapt door niemand minder dan Tom van ’t Hek en verpleegkundige en schrijver Tommie Niessen.

De Florence Nightingale Fair biedt bezoekers de kans om op een veelzijdige manier kennis te maken met diverse facetten van zorg. Zowel middels het bijwonen van workshops en masterclasses als door het bezoeken van de 360-graden beursvloer.

Wij hebben een gevarieerd programma gecreëerd dat bestaat uit diverse zorglandschappen en dat is geënt op jong en oud’, aldus Gijs Nooij (organisatie Florence Nightingale Fair)

Programma

Het programma bestaat uit diverse onderdelen. Zo kunnen deelnemers aan de Fair kiezen uit diverse landschappen, waaronder Dementiezorg, Verpleeghuiszorg, Thuiszorg, E-Health, Carrière en Wijkverpleging. In de diverse landschappen delen meerdere sprekers met verschillende achtergronden hun kennis en ervaringen in de vorm van trainingen en workshops. Er is een mobile skills lab aanwezig waar praktijkhandelingen kunnen worden opgefrist en op het hoofdpodium staan gewaardeerde topsprekers als Frans Hoogeveen en Gerben Bergsma, maar ook influencer Tommie Niessen. Ook is er een beursvloer waar beleving centraal staat. Zo is er een expo waar men een blik in de toekomst kan werpen.
De dag wordt afgesloten met de uitreiking van de Florence Nightingale publieksprijs. Deze wordt uitgereikt aan een zorgprofessional die volgens zijn of haar directe collega’s een bijzondere prestatie heeft geleverd.

Informatie en tickets

Deze trends worden in de volgende hoofdstukken beschreven:

1.  Alles is gezondheid
2. Grenzen aan de eigen keuze
3. Waarden als verdienmodel
4. Een huis als mantelzorger
5. Vliegende verzorgers

Elk hoofdstuk begint met een aansprekend bericht waarin de trend van dat hoofdstuk
goed naar voren komt. Daarna worden per hoofdstuk vragen beantwoord als: Waarom
is deze trend juist nu zichtbaar? Hoe hangt deze met andere ontwikkelingen samen? En hoe verwachten we dat deze trend zal doorzetten?

Bekijk deze publicatie